سعادت غمناک

الان از بیمارستان برگشتم. برادرم چند روزی است که بیمار است و بستری. بیمارستان های دولتی وضعیت رقّت باری دارند. پزشکان ایرانی در در فرومایگی أسف باری غلطیده اند، أسف بار یعنی چند مرتبه بالاتر از دون مایگی تأسف بار انسان عادی ایرانی. این که این انسان چگونه به اینجا رسیده است و عاقبتش چه خواهد شد موضوعی است که پیوسته به آن فکر می کنم. تنها سعادت من این است که در سرزمینی بدنیا آمده ام که می تواند بهشت فیلسوفان و جامعه شناسان باشد، چه سعادت غم باری!

♥♥♥ دختر و پسر ♥♥♥...