نشانه های قحطی در ایران !!!

نشانه های قحطی در ایران !!!!!!!

اوایل دهه شصت نوجوانی بیش نبودم،اما خوب به خاطر دارم آن روزهاییرا كه تنها شامپوی موجود، شامپوی خمره ای زرد رنگ داروگر بود. تازه آن را هم باید از مسجد محل تهیه می كردیم و اگر شانس یارمانبود و از همان شامپوها یك عدد صورتی رنگش كه رایحه سیب داشت گیرمان می آمد حسابیكیف می كردیم. سس مایونز كالایی لوكس بهحساب می آمد و پفک نمکی و ویفر شكلاتی یام یام تنها دلخوشی كودكی بود.
صف های طولانی در نیمه شب سرد زمستان برای 20 لیتر نفت،بگومگو ها سر كپسول گاز كه با كامیون در محله ها توزیع می شد،خالی كردن گازوئیل باترس و لرز در نیمه های شب.
روغن، برنج و پودر لباسشویی جیره بندی بود، نبود پتو در بازارخانواده تازه عروسان را برای تهیه جهیزیه به دردسر می انداخت و پوشیدن كفش آدیداسیك رویا بود.
همه اینها بود، بمب هم بود و موشك و شهید و ...اما كسی از قحطی صحبت نمی كرد!
یادم هست با تمام فشارها وقتی وانت ارتشی برای جمع آوری كمك هایمردمی وارد كوچه می شد
بسته های مواد غذایی، لباس و پتو از تمام خانه ها سرازیر بود.
همسایه ها از حال هم با خبر بودند، لبخند بود، مهربانی بود، خب دردهم بود.
امروز اما فروشگاه های مملو از اجناس لوكس خارجی در هر محله و گوشهكناری به چشم می خورند و هرچه بخواهید و نخواهید در آنها هست.
از انواع شكلات و تنقلات گرفته تا صابون و شامپوی خارجی، لباس ولوازم آرایش تا موبایل و تبلت، داروهای لاغری تا صندلی های ماساژور، نوشابه انرژیزا تا بستنی با روكش طلا، رینگ اسپرت تا...
و حال با تن های فربه، تكیه زده بر صندلی های نرم اتومبیل هایگرانقیمت از شنیدن كلمه قحطی به لرزه افتاده به سوی بازارها هجوم می بریم.
مبادا تی شرت بنتون گیرمان نیاید! مبادا زیتون مدیترانه ای نایابشود!
متاسفانه اشتهایمان برای مصرف، تجمل، پُز دادن و له كردن دیگرانسیری ناپذیر شده است...
ورشكسته شدن انتشارت، بی سوادی دانشجوهامان، بی سوادی استادها، عقبافتادگی در علم و فرهنگ و هنر، تعطیلی مراكز ادبی فرهنگی و هنری و ...
برایمان مهم نیست ولی از گران شدن ادكلن مورد علاقه مان سختنگرانیم! ...
می شود كتابها نوشت...
خلاصه اینكه این روزها لبخند جایش را به پرخاش داده و مهربانی بهخشم.

فقطكافیه یك ذرّه احساس كنیم كه یكى مخالف نظر ماست اونوقت چنان نابودش می كنیم كهانگار هیچ خدایی رو بنده نیستیم
هركس تنها به فكر خویش است، به فكر تن خویش!
قحطی امروز قحطی انسانیت است؛
قحطى اخلاق است؛ ...... قحطی همدلی؛
قحطى رأفت؛ ....... قحطی عشق؛
که ما ایرانیان در این روزگاران آن را به وضوح لمسش می کنیم . خدای من . کجاست او! ...