اجزای اصلی هوا، اکسیژن (O2) ، نیتروژن (N2)، دی اکسیدکربن (CO2) و بخار آب (H2O) می باشند.جابجایی این ملکولها از منافذ پوسته تخم مرغ و غشاء آن بسیار مهم است، زیرا جنیندر حال رشد ، باید یک منبع ثابتی از اکسیژن را دریافت کرده و دی اکسید کربن ورطوبت را دفع کند.
اکسیژن موجود در هوا
مقدار اکسیژن هوا در سطح دریا حدود 21% می باشد. رسیدن بهمیزان اکسیژن بیشتر در دستگاه های جوجه کشی غیر ممکن است، مگر اینکه از اکسیژنخالص استفاده شود. بطور کلی میزان اکسیژن هوای موجود در ستر حدود 21% می باشد اماممکن است تغییرات در هچر به گونه ایی دیگر باشد. چون مقدار زیادی دی اکسید کربن ازجوجه های تازه از تخم بیرون آمده تولید می شود، خطر اصلی در اینگونه موارد، ایناست که سطوح بالای دی اکسید کربن می تواند سمی باشد. به ازای هر 1 درصد کاهش مقداراکسیژن (پایین تر از 21%) ، حدود 5% جوجه درآوری افت خواهد کرد.
با توجه به سن جنین نیاز به اکسیژن افزایش یافته و دی اکسیدکربن بیشتری دفع می کند . همانطور که در جدول نشان داده شده است طی هرمرحله جوجه کشی ای نیاز حدوداً 100 برابر از اولین تا بیست و یک امین روز افزایشمی یابد. هر 1000 عدد تخم مرغ به 143ft3 هوای تازه در هر روز احتیاج دارند(اکسیژن موجود در هوا 21%) . در روز هجدهم جوجه کشی، دستگاه های با ظرفیت 40000عدد تخم مرغ به 5720ft3 یا حدود238ft3 در ساعت هوای تازه نیاز خواهند داشت.بنابراین میزان هوای ماشین جوجه کشی باید حدود هشت بار در روز و یا یک بار در هر 3ساعت تغییر داده شود. این میزان هوا حداقل مقدار مورد نیاز می باشد. میزان هوا دراکثر دستگاههای جوجه کشی معمولاً بیش از حد نیاز می باشد. در برخی از موارد، بایددقت نمود که تهویه بیش از حد سبب از دست دادن بیش از حد رطوبتنشود.
1ft3=0.028m3 , 1m3=35.3 ft3
| تبادل گازی در طی انکوباسیون | ||
| دفع دی اکسید کربن
| جذب اکسیژن
| روز های انکوباسیون |
| 0.29 | 0.50 | 1 |
| 0.58 | 1.17 | 5 |
| 1.92 | 3.79 | 10 |
| 11.50 | 22.70 | 15 |
| 15.40 | 30.00 | 18 |
| 23.00 | 45.40 | 21 |
SourceRomanov, A.L., 1930. Joual of Morphology, 50:517-525
آستانه تحمل دی اکسید کربن
دی اکسید کربن (CO2) یک محصولطبیعی از فرایند متابولیکی در طول رشد جنینی می باشد. در واقع، دی اکسید کربن ازطریق پوسته از همان زمانی که تخم مرغ تولید شده است، در حال انتشار می باشد. میزاندی اکسید کربن هوا داخل ستر و هچر در زمانی که تبادل هوایی کافی وجود ندارد افزایشمی یابد. جنین های جوان تر آستانه تحمل پایین تری نسبت به مسن ترها در مقابل دی اکسید کربن دارند. به نظر می رسد سطوح آستانه تحمل بهصورت منحنی خطی از روز اول جوجه کشی تا روز بیست و یکم می باشد.
در طی 4 روز اول ستری، سطح آستانه تحمل دی اکسید کربن حدود0.3% می باشد. سطوح بالاتر از 0.5% در ستر قابلیت جوجه درآوری را با اختلاف معنیدار 0.1% کاهش می دهد. در سطوح 5% از دی اکسید کربن، کل جنین ها از بین خواهندرفت. جوجه های هچ شده دی اکسید کربن بیشتری نسبت به جنین های داخل تخممرغ تولید می کنند و از اینرو آستانه تحمل در هچر حدود 0.75% می باشد. دستگاه هایدیجیتال اندازه گیری میزان دی اکسید کربن هوا موجود هستند و برخی از ماشین هایجوجه کشی دارای این تجهیزات استاندارد می باشند. بهترین مکان برای اندازه گیریمیزان دی اکسید کربن، در مجرای اگزوز بیرون آمده از ستر یا هچر می باشد. اندازهگیری هایی که در داخل دستگاه انجام می شود دقیق نیستند، چون با باز کردن درهاشرایط محیطی داخل دستگاه تغییر خواهد کرد.
جریان هوا و ترکیب آن
مهمترین جنبه جریان هوا در ماشین جوجه کشی ، اطمینان کامل ازوجود یک ترکیب مناسب از دما و رطوبت در طول کابین دستگاه می باشد، هنگامی که هوایتازه برای تامین اکسیژن وارد شده و هوای استفاده شده جهت خروج دی اکسید کربنو رطوبت و حرارت بیش از حد تخلیه می شود .
تولیدکنندگان دستگاه های جوجه کشی مختلف، دیدگاه های متفاوتیاز نحوه گردش هوا دارند: پارویی، پره ایی (تیغه ایی) و پروانه ایی. در اغلب موارد،الگوی جریان هوا به این صورت می باشد و این اهمیت بسیار زیادی دارد. هوا،همانند آب در مسیری با کمترین مقاومت جریان دارد. در ناقص بسته شده، در باعایق بندی ضعیف و یا فن خارج از محور روی الگوی جریان هوا اثرات منفی خواهد گذاشت.در یک ماشین جوجه کشی با عایق بندی ضعیف کافی است که هوای اضافی، بین توده های تخممرغ چرخش پیدا کند تا منتج به ایجاد مناطق سرد و گرم شود. که به نوبه خود باعثآهسته شدن تفریخ و کاهش جوجه درآوری و کیفیت پایین تر جوجه می شود. تعمیر ونگهداری ماشین های جوجه کشی برای دستیابی به جریان هوای مطلوب حیاتی می باشد.
تهویه در سالن ستر و هچر تأثیر بسیار زیادی روی عملکرد بهتردستگاه ها و در ادامه جوجه درآوری و کیفیت جوجه دارد. یک ماشین جوجه کشی حتیاگر در محیطی باز و بدون سالن قرار گیرد نیز قادر به جوجه درآوری تخم مرغ خواهدبود ، البته در چنین شرایطی عملکرد دستگاه اقتصادی نبوده و جوجه درآوری وکیفیت جوجه ها نیز کمتر خواهد بود. برای عملکرد بهتر نیاز است دستگاه های جوجه کشیدر یک سالن سرپوشیده حاوی مقدار زیادی هوای تازه با دما و رطوبت مناسب قرارگیرند و باید همواره یک اختلاف فشار هوای مثبت بین سالن دستگاه ها (ستر و هچر) وسالن های مجاور وجود داشته باشد. به طور معمول، سالن های ستر و هچر ترموستات رطوبتسنج و فشارسنج دارند که برای کارکرد بهتر دستگاه ها طراحی شده اند.
دامنه قابل قبول برای دما و رطوبت سالن ستر و هچر به ترتیب oF 80 - 75 و %60– 50 رطوبت نسبی (RH) می باشد. هنگامی که این پارامترهای محیطی در خارج از دامنه قابلقبول هستند، دستگاه های جوجه کشی آن را جبران نموده که این از نظر اقتصادی و بهرهوری هزینه بر خواهد بود.
به عنوان مثال، وقتی که سالن ستر بیش از حد سرد باشد، دستگاههای جوجه کشی ، جهت رسیدن به درجه حرارت مطلوب نیاز به حرارت بیشتری دارند،که توسط المنت های برقی ستر ها تأمین می شود و این هزینه ایی بیش از سه برابرهزینه گرم کردن هوای سالن با مشعل های گازی قبل از ورود آن به دستگاه ها دارد.
علاوه بر این وقتی که دستگاه های جوجه کشی جهت تأمین درجهحرارت مناسب بیشتر کار می کنند، دمای محیطی داخل توده های تخم مرغ ها اغلب یکنواختنخواهد بود ومنجر به ایجاد مناطق سرد و گرم در داخل دستگاه خواهد شد، که اینامر سرعت رشد برخی از جنین ها را به تأخیر می اندازد. نتایج مشابه نامطلوب وقتی رخمی دهد که رطوبت نیز در خارج از دامنه قابل قبول باشد.
به عنوان مثال وقتی که محیط سالن ستر بیش از حد خشک است،دستگاه جوجه کشی این رطوبت اضافی را با ایجاد هزینه اقتصادی تأمین خواهد کرد. هربار که سیستم رطوبت ساز عمل می کند ، بخار سرد ایجاد شده و المنت های برقی دستگاهنیز عمل خواهند کرد (هزینه اقتصادی).
علاوه بر این بخار سرد سبب ایجاد پیام به دمپرهای هوای تازهشده و موجب بسته شدن آنها خواهد شد. در نتیجه اکسیژن کمتر، دی اکسید کربن بیشتر وهزینه عملیاتی بالاتری را باعث خواهد شد.
منبع:
Joseph M. Mauldin (Spetember 2003)
مترجم: پدرام پوراسمعیلی
♥♥♥ دختر و پسر ♥♥♥...ما را در سایت ♥♥♥ دختر و پسر ♥♥♥ دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: هستی
بازدید: 142