کودکان - هنری لانگفلو

به نزد من آئید ای کودکان!
چه، صدای بازی کردن شما را میشنوم،
و مسائلی که مرا آشفتهخاطر میداشت
یکسره از میان رفته است.

بگشائید دریچههای خاوری را
که رو به آفتاب باز میشود،
آنجا که اندیشهها، گنجشکانی آوازخوانند
و جویهای صبح روان.

در دلهای شما پرندگانند و خورشید است
و در ضمیر شما جویبارها روان است،
لیکن در دل من باد پاییزی میوزد
و نخستین برف فرو میبارد.

آه؛ اگر کودکان نمیبودند
دنیا برای ما چه میبود؟
آنگاه بیشتر هراس میداشتیم از
بیابانی که در قفای ماست،
تا از ظلمتی که روبروی ماست.

♥♥♥ دختر و پسر ♥♥♥...