صدای تو از سرزمین های دور
مرا می برد تا دیار سرور
ز من یاد کن ای پرستوی من!
که یاد خیزد ز هر موی من
پریدی ز گلزار ما سوی دشت
ولیکن ندانی چه بر ما گذشت
پریدی، ولی آشنایت کجاست؟
در اقلیم غربت نشانت کجاست؟
پرستوی من ! بال و پر باز کن
جدایی مرا کشت ، پرواز کن
ندارم در این گوشه فریادرس
پیام بهارم بده در قفس
نه صبرست در من ، نه یارای زیست
از این شام غربت ، رها کن مرا
تو ای یار تنها ،صدا کن مرا!

ما را در سایت ♥♥♥ دختر و پسر ♥♥♥ دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: هستی
بازدید: 130