مرغی...

ستارهی من خوبه، سلام میرسونه.
از همهی مهربونهايی كه براش دلسوزی میكنند و میگن شوهرش بدم يا میخوان بيان خواستگاری، تشكر میكنم ولی اين چيزها ديگه از مرغكم گذشته...ستاره جان من پير شده ديگه. حالش خوبه ولی ديگه صداش در نمیياد. مگه خروس من (كه هنوز اسم نداره!) با اين قوقولی قوقوهای ساعت 2 نصف شبیش چيزی برای ستاره میذاره؟ من دلم برای قدقدهای غرغر مانند و معترضانهش تنگ شده...برای دادهايی كه میكشيد و برای قدقدهای ريز كوتاهی كه نشونهی رضايتش بود...
وقتی از مامان شنيدم ستاره بهار میشه 5 سالش، باورم نشد. چه زود مرغ شدی جوجهی من...
ستاره همينه كه هست.

♥♥♥ دختر و پسر ♥♥♥...