به حقیقت آدمی باش

روایت است که مشرف الدین ابومحمد مُصلِح بن عَبدُالله متخلص به سعدی شیرازی رحمة الله علیه الی يوم القيامة در برهه ای از زمان این مصرع را می سراید:

تن آدمی شریف است، به جان آدمیت

بعدها متوجه این گناه بزرگ شده و ادامه شعر خویش را اینطور اصلاح می کند:

نه!

یعنی این طور نیست یا به عبارتی بابا ما یه غلطی کردیم، ولی خوب که فکر می کنم می بینم که:

همین لباس زیباست، نشان آدمیت

---

حَیوان خبر ندارد ز جهان آدمیت

♥♥♥ دختر و پسر ♥♥♥...