اشنایی با فرایند زایمان:

زایمان طبیعی
فرایند زایمان معمولاً به سه مرحله تقسیم می شود:
مرحله ی اوّل: از زمان شروع دردهای زایمانی تا بازشدن کامل دهانه ی رحم می باشد.
مرحله ی دوم: لز باز شدن کامل دهانه ی رحم تا خروج نوزاد می باشد.
مرحله ی سوم : از خروج نوزاد تا خروج جفت می باشد.

مرحله اوّل زایمان
مرحله اول نیز سه قسمت دارد: دردهای ابتدایی، دردهای فعال، مرحله انتقالی. تمامی مرحله ی اوّل ممکن است 14 – 12 ساعت برای شکم اوّلها و 6 – 5 ساعت برای مادرانی که قبلاً هم زایمان کرده اند طول بکشد. نیروی انقباضات رحمی، دهانه ی رحم را باز می کند ومیزان این باز شدن معمولاً با سانتیمتر بیان میشود که باز شده کامل دهانه ی رحم 10 سانتی متر می باشد.
دردهای ابتدایی . از شروع انقباضات واقعی زایمانی تا هنگامی که دهانه رحم 4 سانتی متر باز شده باشد می باشد.
دهانه رحم علاوه بر باز شدن، نازک هم شده است. این قسمت معمولاً از همه مراحل قابل تحمل تر می باشد. واز آنجایی که این قسمت از مرحله اوّل حدود 6 ساعت طول می کشد، بسیاری از خانمها ترجیح می دهند این مرحله را درمنزل بسر ببرند. باز شدن دهانه رحم در این مرحله بسیار کندتر از مرحله بعدی است. برای مثال برای عبور از 2 سانتی متر به 4 سانتی متر زمان بسیار بیشتری می برد تا این که از 6 سانتی متر به 8 سانتی متر بروید، هر چند که در هر دو، 2 سانتی متر پیشرفت کرده اید .
دردهای فعال . از زمانیست که دهانه رحم 4 سانتی متر باز شده تا هنگامی که به 7 سانتی متر برسد . وقتی که دهانه رحم 6 سانتی متر باز شده باشد، انقباضات بسیار قوی تر گردیده اند و دفعات آنها نیز بتدریج افزایش می یابد و زمان بیشتری به طول می انجامند . برای مثال هر دو دقیقه یک انقباض 60 ثانیهای ممکن است رخ دهد. دراین مرحله احتمالاً احساس گرمی می کنید، دهانتان خشک می شود، کمی خسته می شوید و کمرتان نیزدرد می گیرد. بهتر است مرتب تغییر وضعیت بدهید ولی به پشت نخوابید. مرتب ادرار کنید (ساعتی یک بار) و در صورت امکان حوله ی گرمی به کمرتان بگذارید. صورتتان رابشویید (برای رفع احساس گرما) و نفسهای عمیق بکشید.
مرحله ی انتقالی . زمانی است که دهانه ی رحم 8 سانتی متر باز شد تا وقتی که به 10 سانتی متر برسد . این مرحله به عقیده بسیاری از زنان دردناک ترین مرحله است و البته خوشبختانه کوتاه ترین مرحله (معمولاً90 – 20 دقیقه طول می کشد) در این مرحله احساس دفع مدفوع بشما دست می دهد و این نشان می دهد که سر جنین به راست روده شما فشار می آورد و نزدیک زایمان هستید.
سایرعلامتها ی این مرحله عبارتند از: تحریک پذیری، نشانه خونی، لرز، تهوع و استفراغ ، گرفتگی پاها و تعریق ( البته ممکن است هیچ یک از این علامتها را نداشته باشید). سعی کنید بدنتان راشل کنید و نفسهایتان راسریع تر کنید. اگر احساس گیجی می کنید درون دستهای بسته تان تنفس کنید. مرتب تغییر وضعیت دهید ودر صورت نیاز هیچ اشکالی ندارد که سر وصدا کنید.
ناگهان یک احساس کاملاً متفاوتی به شما دست می دهد. شما یک فشاری در لگنتان حس می کنید و یک تمایل غیر قابل کنترل برای زور زدن به پایین به شما دست می دهد. اما اگر دهانه ی رحمتان 10 سانتی متر باز نشده باشد نباید زور بزنید چراکه باعث صدمه به دهانه رحم خود می شوید. با فشار های شما و انقباضات رحمی، سر جنین پایین تر می آید و به کف لگن فشار وارد می کند بطوری که با عضلات خارجی این ناحیه لگن بنام پرینه، مماس می گردد. همچنانکه سر جنین به آرامی پرینه را متسع می سازد، شما هم یک احساس ناراحت کننده کشیدگی و سوزش در این منطقه می کنید. خوشبختانه این احساس فقط لحظه ای است چون که فشار سر جنین به پرینه یک نوع بی حسی طبیعی ایجاد می کند. این مرحله یک مرحله ی بسیار بحرانی برای جنین شما می باشد. البته اینجا آخر خط نیست ممکن است این مرحله طولانی شود و تا خروج کامل جنین 90 دقیقه طول بکشد ولی معمولاً کوتاه تر است مخصوصاً اگردراین مرحله عمل چیدن پرینه (اپیزیاتومی) توسط ماما یا پزشک صورت گیرد که باعث می شود مرحله دوم سریع تر انجام شود و فشار کمتری به سر جنین وارد گرددو از پارگی احتمالی عضلات این ناحیه ( که ترمیم آنها نیزمشکل تر می باشد) جلوگیری کند. بعد ازاتمام مرحله سوم، با انجام چند بخیه اپیزیاتومی ترمیم می شود. معمولاً در همه شکم اوّلها این اقدام (اپیزیاتومی) صورت می گیرد واکثر شکم دوم ها نیزبی بهره نیستند ولی شکم سوم ها به بعد معمولاً احتیاجی به این عمل ندارند چرا که عضلات پرینه شل تر شده اند و مقاومت چندانی در مقابل عبور جنین نشان نمی دهند و مرحله دوم خود بخود سریع تر صورت می گیرد.

جنین دراین مرحله چگونه است؟
با شروع و پیشرفت دردهای زایمانی، سر جنین ( که در روزها یا هفته های آخر با ر داری وارد لگن شده بود) . به عریض ترین قسمت لگن حرکت می کند و دراین حین مرتب تغییر وضعیت می دهد و می چرخد و البته به مثانه و راست روده شما بیشتر فشار وارد می کند.
در طی زایمان و بیشتر در مرحله دوم، جمجمه جنین تحت فشار بدن شما قرار می گیرد و بطور مرتب تغییر شکل می دهد. به همین علت اگرسر نوزادتان کشیده به نظر می رسد و یا قسمتی از آن به نظر تغییر شکل یافته می رسد، نگران نباشید چون این حالت به علت همین فشارهای لگن به سر جنین ایجاد شده است و بعد از یکی دوروز کاملا ًبر طرف می شود. استخوانهای جمجمه جنین در همه جا کاملاً سفت نشده اند ونقاط نرمی بنام فونتانل ویا ملاج درجلو و پشت سر نوزاد وجود دارند. این نقاط نرم به استخوانهای جمجمه اجازه می دهند که در برخی نقاط بر روی هم بخوابند و در مجرای زایمانی بهتر جای گیرند.
بطور طبیعی نوزاد با سر به دنیا می آید. البته می تواند با پاها، باسن، صورتو ابرو(حالتی بین سر و صورت) نیز به دنیا بیاید ولی مطلوب ترین حالت همان حالت سر می باشد و از حالتهای مختلف سر، حالتی بهتر و شایع تر از بقیه است که صورت جنین به پشت مادر باشد.
زایمان نوزاد با پاها (بریچ) تقریباً 3 0/0 کل زایمانها را تشکیل می دهد. در این حالت البته زایمان طولانی ترو مشکل تر خواهد بود (مخصوصاً درد کمر). زایمان طبیعی دراین حالت هم برای شما دردناک تر خواهد بود ، هم برای جنین پرخطر و البته برای ماما یا پزشک هم مشکل تر. بیشتر حالتهای بریچ را سزارین می کنند (مخصوصاً در شکم اوّلها و شکم دوم ها).

در صورتيکه قبل از شروع زايمان شما از نظر جسمي و روحي خود را براي اين شرايط آماده کرده باشيد ، مسلماً اين دوران را راحتتر و آسانتر مي گذرانيد . تمرينات زير در طي دوران بارداري بسيار مفيد هستند . اين تمرينات عضلات شما را براي زايمان آماده مي کند و باعث خونرساني مناسب در عضلات ران و پرينه خواهد شد و مفاصل درگير در زايمان را آماده مي نمايد . بعد از هر تمرين ، ۳۰-۲۰ دقيقه در حال آرامش باقي بمانيد .

حدود ۱۰-۵ دقيقه با چشمهاي بسته در حالت آرام دراز بکشيد و در اين هنگام ريتم تنفستان را تنظيم کنيد . اين تمرينات از شدت اضطراب شما خواهد کاست .

تمرين تيلور :

بر روي زمين بنشينيد و پاهايتان را دراز کنيد . سپس به آرامي زانوها را مطابق شکل خم کنيد و کف پاهايتان را در کنار هم قرار دهيد . ران را از هم باز کنيد و به آرامي به زمين نزديک کنيد . در هنگام اين تمرين پشت بايد کاملاً صاف و کشيده باشد و شانه ها و گردن بايد در حالت راحت قرار بگيرد . نفسهاي عميق بکشيد .

در صورتيکه تمايل داشته باشيد مي توانيد از يک پتو و يا بالش نازک براي نشستن استفاده کنيد و از ديوار براي حمايت پشت استفاده نمائيد .

در صورتيکه در ابتدا چسباندن کف پاها مشکل است مي توانيد با فاصله اين کار را انجام دهيد . مثلاً کف پاها حدود ۳۰ سانتي متر فاصله داشته باشد . استمرار در اين تمرين و نزديک کردن آرام کف پاها باعث خواهد شد که بتوانيد کف پاها را به هم بچسبانيد .

تمرين چمباتمه زدن :

در حاليکه پاهايتان حدود ۴۵ سانتي متر از هم فاصله دارد و پشت کاملاً کشيده است بايستيد و سپس به آرامي در حالت چمباتمه بنشينيد و دستها را مطابق شکل در جلوي بدن قلاب کنيد . سعي کنيد باسن در تماس با زمين قرار بگيرد به طوريکه وزن بدن بر روي انگشتان و سرران تقسيم شود . تا زمانيکه احساس ناراحتي نکرده ايد مي توانيد در اين حالت بمانيد و سپس به طرف جلو متمايل شويد و به آرامي بايستيد . اين حرکت مي تواند به صورت يکي از تمرينات روزانه شما درآيد . شما مي توانيد از اين حرکت در هنگام برداشتن وسايل و وزنه ها ، استفاده کنيد .

اين حرکت باعث مي شود که عضلات و مفاصل ناحيه لگن قابليت انعطاف داشته باشد و عضلات ران و پشت قويتر و درد ناحيه پشت کمتر شود .

تعادل مطمئن :

در صورتيکه لازم مي دانيد براي انجام اين تمرين از وسيله اي مانند صندلي و لبه پنجره و ... استفاده نمائيد تا بدين ترتيب در هنگام چمباتمه زدن شما را حمايت کند . ( مطابق شکل )

تمرينات آرام سازي ( ايجاد آرامش ) :

به تدريج که رحم رشد مي کند احتمالاً شما متوجه مي شويد که دراز کشيدن به پشت در حاليکه يک بالش زيرسرتان قرار دارد تمرين مناسبي است . شما مي توانيد به راحتي در اين حالت به استراحت بپردازيد .

همچنين مطابق شکل مي توانيد پاهايتان را بر روي يک صندلي قرار دهيد تا پاها و مفاصل زانو استراحت کنند . ارتفاع صندلي بايد طوري باشد که زاويه ران با زمين مطابق شکل حفظ شود .

دراز کشيدن :

در حاليکه يک بالش زير سرتان قرار دارد به پهلو دراز بکشيد ، بازويتان را مطابق شکل قرار دهيد و پاها را در موقعيت مشابه شکل به حالت راحت قرار دهيد . چشمهايتان را ببنديد و بر روي تنفستان تمرکز کنيد .

ماساژ :

يکي از راههاي مناسب براي ايجاد آرامش و همچنين رفع خستگي ، ماساژ مي باشد . اين روش در دوران بارداري نيز مي تواند مورد استفاده قرار بگيرد . ماساژ نواحي مختلف بدن مي تواند باعث تحريک انتهاي اعصاب پوست شود و همچنين گردش خون ناحيه را بهبود بخشد و موجب برطرف شدن خستگي شود . در نتيجه تمام اين موارد نوعي احساس شادابي و خوب بودن در فرد ظاهر مي شود .

بهتراست ماساژ دادن در يک اتاق نيمه تاريک و در حاليکه موزيک ملايمي شنيده مي شود انجام گيرد . نشستن بر روي يک بالش نرم نيز مي تواند کمک کننده باشد در هنگام ماساژ به طور کلي حرکات دست بايد آرام باشد و استفاده از روغنهاي مخصوص ماساژ به خصوص روغنهايي که داراي عصاره گياهي هستند توصيه مي شود تا اصطکاک بين دست و پوست به حداقل برسد

تکنیکهای مورد استفاده در زایمان:

كشيدن و نفسنفس زدن

هنگامي كه عصبي، هيجانزده و ترسيدهايد، تنفس شما سطحي و تند ميشود. شانههاي شما تا گوشهايتان بالا ميآيد و عضلات گردن و شانههايتان سفت و محكم ميشوند. اگر مضطرب شويد نفسنفس زدن را شروع ميكنيد: هوا را به درون ريههاي خود ميمكيد و با بازدمهاي كوتاه و سريع بيرون ميدهيد. احساس سرگيجه به شما دست ميدهد و احساس ميكنيد بر خودتان كنترل نداريد. انگشتانتان سوزن سوزني ميشود و دهانتان بيحس ميگردد.

هم? اين موارد واكنشهاي يكساني هستند كه بدن انسان به موقعيتهاي استرسزا يا ترسناك نشان ميدهد. اين موارد طبيعي هستند، اما بدن نميتواند براي مدت طولاني به اين وضعيت ادامه دهد و به سرعت انرژي خود را از دست ميدهد. در زايمان هدف شما آن است كه انرژي خود را تا حد امكان حفظ كنيد. همچنين ميخواهيد مقادير زيادي اكسيژن را به نوزاد خود برسانيد تا به او كمك كنيد كه بتواند فشار و استرس تولد را تحمل كند. تنفس در حال ترس و اضطراب به شكل نفس نفس زدن، ميزان اكسيژن قابل جذب را به شدت كاهش ميدهد، حال آنكه در طي زايمان شما و نوزادتان به شدت به اكسيژن نياز داريد.

الگوهاي تنفس براي زايمان

اكنون چشمان خود را براي يك لحظه بسته و بر تنفس خود تمركز كنيد.

دقت كنيد كه تنفستان چقدر منظم است. هوا را به درون ريههاي خود ميكشيد، سپس يك توقف كوتاه داريد تا اينكه نهايتاً بازدم را بيرون بدهيد. طول مدت و عمق دمهاي شما با بازدمهايتان يكسان است. پس از هر بازدم يك توقف كوتاه ديگر داريد تا اينكه ريههاي شما دَم بعدي را به درون خود بكشند.

در زايمان ميخواهيد و بايد تنفس خود را منظم نگه داريد. اجازه ندهيد "دَم" از "بازدم" طولانيتر شود. اگر هم مدت زمان دم و بازدم متفاوت باشند، بازدم بايد طولانيتر از دَم باشد. هنگامي كه انقباضهاي بسيار شديد داريد تنفس شما ناچار سطحيتر ميشود. اين مسئله تا زماني كه تنفس شما آنقدر سريع نشود كه به شكل نفسنفس زدن مضطربانه درآيد ايرادي ندارد.

تكنيكهاي ساده تنفس

• به واژه "Relax" به معناي آرامش دقت كنيد. اين واژه دو بخش دارد: "Re" و "Lax". اكنون اين تمرين را امتحان كنيد: هنگام دَم بخش "Re" را در ذهن خود مرور كنيد؛ و هنگام بازدم بخش "Lax" را به ذهن بياوريد. اجازه ندهيد ذهن شما تكرار واژ? "ريلكس" را بطور منظم با دم و بازدم فراموش كند. هنگام بازدم سعي كنيد همه تنشهاي بدنتان را خارج كنيد. بر عضلههايي تمركز كنيد كه ميدانيد همواره در زماني كه دچار استرس ميشويد محكم و سفت ميشوند. به خاطر داشته باشيد: در هر بازدم واژه "lax" را در ذهن خود تكرار كنيد. شما بايد مراقب بازدمهاي خود باشيد؛ "دَم" خودبخود تنظيم ميشود!
• يا ميتوانيد نفس كشيدن شمرده را امتحان كنيد. هنگامي كه دَم را به درون ريههاي خود فرو ميبريد آرام تا سه يا چهار (يا هر عددي كه به نظرتان ميرسد براي شما مناسب است) بشماريد؛ و هنگامي كه بازدم را بيرون ميدهيد باز هم تا سه يا چهار بشماريد. البته ممكن است به اين نتيجه برسيد كه بهتر است در زمان "دَم" تا سه و در زمان "بازدم" تا چهار بشماريد.
• سعي كنيد "دَم" را از بيني فرو دهيد و "بازدم" را از دهان بيرون كنيد. هنگامي كه بازدم را بيرون ميدهيد دهان خود را بسيار نرم بگيريد. به خاطر داشته باشيد: "دم" از طريق بيني و "بازدم" از طريق دهان. همچنين بسياري از خانمها احساس ميكنند كه بهتر است بازدم را صدادار بيرون بدهند: با "اوهههه" يا "آهههه". ما بين انقباضها كمي آب مزمزه كنيد تا دهان شما را مرطوب نگه دارد.

پشتيباني و كمك به تنفس

هنگامي كه انقباضهاي دردناك داريد خسته شدهايد و احساس ميكنيد كه زايمان پايان ندارد منظم نگه داشتن تنقستان و حفظ آرامش در هر بار بازدم بسيار دشوار خواهد بود. در اينجاست كه كمك و پشتيباني "همراه شما" براي تنفستان ضروري است. او ميتواند همراه شما نفس بكشد تا تنفس شما را به صورت ثابت و يكنواخت نگه دارد. شما بايد تماس چشمي با يكديگر داشته باشيد و در چشمان هم نگاه كنيد؛ و او بايد دستان شما را بگيرد يا دستانش را روي شانههاي شما قرار داده و به آرامي به طرف شانههاي شما خم شود. آنگاه هنگامي كه او هوا را از بيني خود به ريههايش وارد ميكند و سپس بازدم را به آرامي بر صورت شما ميدمد، شما نيز ميتوانيد از الگوي تنفس او پيروي كنيد. اين كار را در دوران بارداري با يكديگر تمرين كنيد. اين كار در آغاز كمي عجيب خواهد بود و ممكن است هر دوي شما احساس خجالت داشته باشيد، به خنده بيافتيد يا با هم هماهنگ نشويد. با اين حال هنگامي كه در حال زايمان قرار گرفتهايد و گمان ميكنيد ديگر نميتوانيد ادامه دهيد نفس كشيدن مشترك با همسرتان ميتواند يك گزين? عالي باشد.

نفس كشيدن و فشار دادن و بيرون راندن كودك

در مرحل? دوم زايمان در حال فشار دادن به كودك هستيد تا او را به دنيا پرتاب كنيد! بسياري از خانمها ميخواهند كه در زمان فشار دادن كودك نفس خود را حبس كنند. اين كار ايرادي ندارد البته فقط تا زماني كه به سمت وسط دو پاي خود فشار بدهيد نه اينكه نفس خود را حبس كرده و به سمت ته حلق خود فشار بياوريد!

شايد بهتر باشد هنگامي كه احساس ميكنيد انقباض بعدي در حال آغاز است يك نفس عميق بكشيد و سپس در حالي كه كودك را فشار ميدهيد نفس خود را به آرامي بيرون بدهيد يا بدميد. اين كار از آسيب رسيدن به حلق شما جلوگيري ميكند، تضمين ميكند كه نفس كشيدن شما به درستي و سلامت انجام ميشود و منجر به فشاري موثر و مفيد به كودك خواهد شد. اگر از اپيدورال استفاده كردهايد و متوجه نميشويد كه چه زماني بايد كودك را فشار بدهيد هنگامي كه ماما به شما ميگويد يك انقباض در حال شروع شدن است يك نفس عميق بكشيد و سپس در حالي كه نفس خود را بيرون ميدهيد ذهن خود را روي كودك متمركز كرده و فشار بدهيد.

گاهي اوقات به خانمها گفته ميشود كه نفس خود را حبس كرده و تا حداكثر زماني كه ممكن است فشار بدهند. اين ايد? خوبي نيست. با اين كار خود و كودكتان را از اكسيژن محروم ميكنيد و انرژيتان را هم به سرعت از دست ميدهيد. در هر انقباض هر چند بار كه احساس ميكنيد مناسب است كودك خود را فشار دهيد. معمولا چهار يا پنج بار فشار دادن در هر انقباض مناسب است.

نفس كشيدن و فشار ندادن

گاهي اوقات خانمها پيش از آنكه گردن رحم كاملاً متسع شده باشد، احساس ميكنند بايد بر كودك فشار وارد كنند. در اين حالت ماما از شما خواهد خواست كه كودك را فشار ندهيد تا گردن رحم زمان كافي براي متسع شدن به دست بياورد. اين كار فوقالعاده دشوار خواهد بود! ميتوانيد روي چهار دست و پا زانو بزنيد كفل و واژن خود را در هوا بگيريد و صورت خود را روي زمين بگذاريد؛ در اين صورت راحتتر ميتوانيد از فشار وارد آوردن به كودك خودداري كنيد. هنگامي كه يك انقباض آغاز ميشود چهار نفس كوتاه بكشيد، يك دم سريع را به سينه فرو ببريد، چهار نفس كوتاه ديگر بكشيد و همينطور ادامه دهيد. همچنين ميتوانيد در حالي كه نفسهاي كوتاه را فرو برده و بيرون ميآوريد جمل? "من نبايد فشار بدهم" را در ذهن خود تكرار نماييد. مابين انقباضها به طور طبيعي نفس بكشيد.

مزاياي تمدد اعصاب در حين زايمان

برخي از كاربردهايي را كه تكنيك هاي ريلكسيشن در زندگي روزمره دارد، در زايمان هم از خود نشان ميدهند:

• آرامش از خسته و فرسوده شدن ماهيچههاي شما خصوصاً ماهيچ? بزرگ رحم جلوگيري ميكند.
• به شما كمك ميكند تا بهتر با استرسهاي زايمان كنار بياييد و لذت بيشتري از اين تجربه ببريد.
• به شما كمك ميكند تا انرژي خود را ذخيره كنيد تا احتمال نياز به استفاده از دارو يا ساير مداخلههاي پزشكي جهت تقويت انقباضها در به دنيا آوردن كودك كمتر شود.
• به شما كمك ميكند تا ارتباطّ موثرتري با پرستاران خود برقرار كرده و آنچه آنها به شما ميگويند را متوجه شويد.

و مورد ديگري كه به انداز? موارد فوق اهميت دارد اين است كه:

• تمدد اعصاب حتي به كودك شما كمك ميكند تا بهتر از پس زايمان برآيد. اگر در حالت آرامش قرار داشته باشيد هورمونهاي استرس از خون شما به خون او منتقل نشده و موجب افزايش ضربان قلب او نميشوند. همچنين ريلكس ماندن بدين معناست كه عميقتر نفس ميكشيد كه در نتيجه اكسيژن بيشتري به كودك شما ميرسد.

آيا واقعاً ميتوان در زمان زايمان آرام و راحت بود؟

قطعاً اين كار ساده نخواهد بود! اما چند تكنيك ساده ميتوانند به شما كمك كنند تا موفق شويد، خصوصاً اگر حمايت و كمك عاشقان? همسر يا همراه خود را در زمان زايمان داشته باشيد. مكرراً نشان داده شده كه پشتيباني مناسب از مادر در زمان زايمان در بين ساير عوامل، مهمترين عاملي است كه به تنهايي ميتواند تجربهاي مثبت از زايمان را براي مادر به جاي گذاشته و نتايجي مثبت را نيز براي نوزاد به ارمغان آورد.

ممكن است ريلكس شدن در هنگام انقباضها را بسيار دشوار بيابيد، اما به خاطر داشته باشيد كه اكثر خانمها در فاصل? بين انقباضها هيچگونه درد و ناراحتي احساس نميكنند. در نتيجه فاصل? بين انقباضها ميتواند زماني ايدهآل براي شما باشد تا بدن خود را چك كنيد، خصوصاً اندامهايي را كه ميدانيد سفت و منقبض شدهاند و آنها را شل و رها كنيد. (قسمت "بدن خود را بشناسيد" كه در ادامه همين مقاله آمده است، با دقت مطالعه نمائيد) همراه شما ميتواند با ماساژ دادن، دلگرمي دادن و تشويق كردن به شما كمك كند. تمركز بر نفس كشيدن هم در طول انقباضها و هم مابين آنها نيز ميتواند به شما كمك كند. برخي از خانمها زايمان در آب را بسيار آرامش بخش تر از زايمان عادي يافتهاند، پس ميتوانيد دربار? امكان "زايمان در آب" با ماما يا پزشك خود صحبت كنيد.

محيط مناسب را انتخاب كنيد

اولين گام در جهت تمدد اعصاب اين است كه محيط مناسب را براي زايمان خود فراهم آوريد، و اين بدان معني است كه دقيقاً در مورد جايي كه ميخواهيد نوزادتان متولد شود فكر كنيد. دليل علمي و قانعكنندهاي وجود ندارد كه گمان كنيم ايمنترين محل براي تولد هر نوزادي در بيمارستان و تحت مراقبت و نظر يك مشاور است. در واقع برخي شواهد علمي وجود دارند كه نشان ميدهند اگر محيط زايمان از لحاظ فني در سطح بسيار پيشرفته نباشد احتمال استفاده از مداخلههاي پزشكي يا دارو كمتر شده و احتمال اينكه مادر و نوزاد با سلامت كامل فيزيكي و روحي از مرحل? زايمان عبور كنند بيشتر ميشود. پس ميتوانيد به اين مطلب فكر كنيد كه آيا بيمارستان براي شما يك گزين? مناسب است يا اينكه ميخواهيد نوزاد خود را در زايشگاه محلي و يا بيمارستان معمولي به دنيا بياوريد.

اگر ميخواهيد يا بايد در بيمارستان زايمان كنيد، سعي كنيد اتاق زايمان را تا حد امكان راحت و دلپذير نماييد. در مورد اطاق خصوصي با پزشك يا ماماي خود صحبت كنيد و اگر اين امكان وجود دارد اجازه بگيريد تا قبلا يك نمونه از اطاقهاي مخصوص زايمان را در بيمارستان ببينيد. ممكن است دوست داشته باشيد لوازم شخصي مانند چند بالش اضافي، دستگاهي براي پخش موزيك آرامش بخش و دلخواه يا ساير وسايلي را كه با آن تمرين كرده ايد مانند توپهاي زايمان و غيره را با خود به بيمارستان ببريد. در مورد اين امكان هم بهتر است از قبل سوال كنيد.

تا زماني كه امكان دارد لباسهاي خودتان را بپوشيد، يك تاپ گشاد با شلوار كشدار مخصوص دويدن يا يك پيراهن گشاد و بلند ميتواند مناسب باشد. SHAPE * MERGEFORMAT

يكي از متخصصان مطرح زايمان معتقد است خانمها بايد در محيطي كودكان خود را به دنيا بياورند كه مشابه با همان محيطي باشد كه كودك را حامله شدهاند؛ يعني محيطي با نور كم، دنج، راحت و خصوصي. بهتر است در اين باره هم فكر كنيد!

بدن خود را بشناسيد

در دوران بارداري هرگاه دچار استرس ميشويد، چند لحظه صبر كرده و بررسي كنيد كدام يك از اندامهاي شما سفت و منقبض شدهاند. آيا هنگام نگراني اخم ميكنيد؟ دندانهاي خود را به هم ميساييد؟ يا شكم درد ميگيريد؟ آيا گردن و شانههاي شما منقبض و دردناك ميشوند؟ اينها همگي نشان? آن هستند كه ماهيچههاي شما در وضعيت تنش و فشار قرار دارند كه منجر به دردناك و خسته شدن آنها خواهد شد.

يك نفس عميق بكشيد و همين طور كه بازدم را بيرون ميدهيد اجازه دهيد اين عضلهها آرام شوند تا به جاي سفتي و انقباض، شُل و نرم بشوند. اين تمرين را مرتب تكرار كنيد: نه تنها زماني كه تنش و فشار و استرس را احساس ميكنيد بلكه پيش از موقعيتهايي كه ميدانيد استرس ايجاد ميكنند نيز از اين تكنيك استفاده نماييد. بدين صورت هنگامي كه زمان زايمان فرا ميرسد شما به طور اتوماتيك ميتوانيد اندامهاي تحت فشار و تنش در بدن خود را شناسايي كرده و آنها را ريلكس كنيد. اين كار ميتواند تأثيرات شگفتانگيزي نيز بر فشار خون شما داشته باشد.

در زمان زايمان در ابتداي هر انقباض يك نفس عميق بكشيد و هنگامي كه بازدم خود را بيرون ميدهيد سعي كنيد ريلكس كنيد. سپس بر يك كلمه يا عبارت تمركز كنيد كه ميتواند راهي براي پرت كردن حواس شما باشد. عبارت "نو- زاد" يا نامي را كه براي او انتخاب كرد ايد، را زير لب و در هنگام تنفس زمزمه كنيد. يا عبارت "ري- لكس" را مرتب تكرار نماييد. سعي كنيد حركت نوزاد به سمت لگن خود را تصور كنيد. تفكرات مثبت را به طرف او بفرستيد، به او منتقل كنيد كه دوستش داريد و اينجا هستيد كه به او كمك كنيد.

با اطراف خود به وضوح ارتباط برقرار كنيد

شما قادر به تمدد اعصاب نخواهيد بود اگر:

• ندانيد چه اتفاقي دارد براي شما ميافتد.
• ندانيد پرستاران، ماماها و پزشكان چه كار ميكنند.
• احساس كنيد حرفهايي رد و بدل ميشود كه شما در جريان آن نيستيد.
• اگر در مورد برخي از جنبههاي زايمان خود اطمينان نداريد.
• اگر از پيش آمدن مشكلي براي سلامتي خود يا نوزادتان ميترسيد.

از ماماي خود بخواهيد كه برايتان توضيح دهد چه اتفاقي دارد ميافتد. از او بپرسيد كه آيا فكر ميكند نوزاد شما سالم است يا خير. همين كه از او بشنويد همه چيز روبراه است قادر خواهيد بود آرام شويد. اطمينان حاصل كنيد كه همراه شما در هنگام زايمان ميداند يكي از مهمترين نقشهاي او اين است كه شما را در جريان اتفاقاتي كه ميافتد قرار دهد.

مي توانيد يك برنامه دلخواه براي زايمان تان آماده كنيد و هنگامي كه براي زايمان ميرويد آن را به ماماي خود نشان بدهيد. از او بخواهيد به شما كمك كند تا بهترين زايمان ممكن براي شما تدارك ديده شود. اگر او در هنگام زايمان به هر دليلي حاضر نبود اطمينان حاصل كنيد كه همراه شما طرح زايمان را به ماماي بعدي كه از شما مراقبت ميكند نشان ميدهد و پشتيباني او را نيز به دست آوريد.

انواع فرایند های بی درد کردن زایمان:

هيچ كس، پيش از آغاز زايمان، به درستي نميداند زايمانش چگونه خواهد بود. برخي از مادران متوجه مي شوند كه بدون مسكن يا با استفاده از مقدار كمي مسكن، زايمان قابل تحمل است؛ هرچند برخي ديگر احتمالا در يكي از مراحل زايمان به كمك بيشتري جهت كاهش درد نياز خواهند داشت.

زايمان شما به هر صورت كه باشد، بهتر است نگاهي به مقالات ما در مورد انتخابهاي موجود براي تخفيف و تسكين درد بيندازيد. اگر پيشاپيش اطلاعاتي در مورد گزينههايي كه ميتوانيد استفاده كنيد به دست آوريد، بخصوص اگر بتوانيد با پزشك و ماماي خود در مورد روشهاي كاهش دردي كه در بيمارستان مورد نظر و براي شما ممكن است در نظر گرفته شود صحبت كنيد، برايتان مفيد خواهد بود.

تكنيكهاي طبيعي براي كاهش درد زايمان طبيعي وجود دارند كه اگر بتوانيد قبل از زايمان و در اواخر دوران بارداري در جلسات آموزشي مخصوص كه براي آمادگي زايمان براي خانمهاي باردار و همسرانشان برگزار مي شود شركت كنيد و آنها را بصورت عملي فرا گيريد، بسيار مفيد خواهد بود. بهتر است قبلا در اين مورد كه همسر شما مي تواند هنگام زايمان در كنار شما حضور يابد از ماما يا پزشك خود سوال كنيد. شايد مجبور شويد از فرد ديگري مانند خواهر، مادر يا دوست صميمي تان بخواهيد كه شما را همراهي كند.

تعدادي از اين تكنيك هاي طبيعي عبارتند از :

• تمرينات تنفسي براي زايمان
• تكنيك هاي آرامش بخشي
• ماساژ در مراحل مختلف زايمان

بعضي از اقدامات پزشكي و داروهاي ضد درد هم ممكن است در مراحل مختلف زايمان مورد استفاده قرار گيرد كه بستگي به امكانات بيمارستان يا زايشگاه، تصميم متخصص زنان و زايمان و متخصص بيهوشي و البته تمايل شما به كاهش درد دارد. بهتر است قبلا با پزشك يا ماماي خود در مورد انتخابهاي موجود در محل زايمان صحبت كنيد. اين داروها و روشها عبارتند از:

• اپيدورال (Epidurals)

ماساژ چگونه ميتواند به تسكين درد كمك كند؟

ماساژ بدن را تحريك ميكند تا مواد ضد درد طبيعي بنام اندورفين از داخل بدن ترشح شود؛ مسكنهاي طبيعي كه حوصله و وضع روحي خوب را به شما باز ميگردانند. اندورفينها عامل احساس خوبي هستند كه به شما دست ميدهد؛ احساس سرخوشي و نشاطي كه پس از يك بازي سنگين واليبال يا پس از خنده و تفريح با دوستانتان در هنگام خوردن قهوه به شما دست ميدهد. در زايمان، ماساژ از آن رو اهميت دارد كه شما را به فردي كه از شما مراقبت ميكند نزديكتر ميسازد، خواه اين فرد ماماي شما باشد يا همراه شما در اتاق زايمان. لمس بدن شما توسط كسي كه دوستش داريد و ميخواهد به شما كمك كند در زماني كه بايد از پس انقباضها برآمده و شايد خسته يا حتي مضطرب و نگران شدهايد قدرت مضاعفي به شما ميدهد.

يك مطالعه نشان داده است زناني كه در هنگام زايمان ماساژ دريافت ميكردهاند در مقايسه با يك گروه كنترل كه كسي آنها را ماساژ نداده بود اضطراب كمتري داشتند، درد كمتري حس كرده بودند، طول مدت زايمان آنها كوتاهتر بود و افسردگي پس از زايمان نيز در آنها كمتر مشاهده شد.

آيا استفاده از روغنهاي ماساژ گزين? مناسبي است؟

استفاده از روغن ميتواند انجام ماساژ را سادهتر كرده و آن را براي شما دلپذيرتر نمايد. با اين حال بايد در انتخاب نوع روغن ماساژ براي زايمان مراقب باشيد. روغنهاي حاوي اسانس را بدون مشورت با يك آروماتراپيست معتبر (كسي كه در زمين? درمان با بوهاي مختلف تخصص دارد) خريداري نكنيد. روغنهاي اسانس دار موادي بسيار قوي هستند و اگر غلط استفاده شوند ممكن است در انقباضها تداخل و مشكل ايجاد كنند. برخي از آروماتراپيستها ترجيح ميدهند كه صرفاً از يك "روغن ساده" براي زايمان استفاده شود. روغنهاي ساده شامل روغنهاي بادام و دان? انگور ميشوند. اگر نسبت به آجيل آلرژي داريد يا نگران هستيد كه ممكن است چنين آلرژي داشته باشيد از روغن بادام استفاده نكنيد. روغن دان? انگور نيز همانقدر مفيد است و خصوصاً روغن زيتون نيز بسيار مفيد است زيرا به خوبي از طريق پوست جذب ميشود.

ماساژ شانه

شل و آرام نگه داشتن شانهها براي خانمهاي در حال زايمان اهميت دارد. شانههاي ريلكس به تنفس منظم كمك ميكنند و تنفس منظم نيز ميزان اكسيژن در دسترس شما و نوزادتان را به حداكثر ميرساند. ماساژ ميتواند در ريلكس كردن شانهها و تنفس بسيار مفيد باشد.

همراه شما در هنگام زايمان بايد دستهايش را روي شانههاي شما قرار دهد و به آرامي به طرف آنها خم شده و با ملايمت به آنها فشار وارد آورد. اين كار به شما كمك ميكند تا اگر در اثر استرس شانههاي خود را خم كردهايد آنها را رها و شل كنيد. سپس او ميتواند بر شانهها تا آرنجهاي شما ضربههايي آرام و ريتميك و با فشار مناسب وارد كند. به او بگوييد كه آيا ماساژ به شما كمك كرده يا خير و يا او چگونه ميتواند بهتر ماساژ بدهد.

او همچنين ميتواند دستهايش را بالاي شانههاي شما قرار داده و با استفاده از انگشتهاي شست خود بر تيغ? استخواني پشت شان? شما در مسير دايرههايي كوچك فشار وارد آورد. اگر او به انداز? كافي محكم فشار نميدهد يا اينكه بيش از حد محكم فشار ميدهد يا اينكه سرعت ماساژ دادن او خيلي زياد است به او بگوييد. سرعت ماساژ دادن او نبايد بيش از حد زياد باشد زيرا اين كار موجب افزايش سرعت تنفس شما ميشود، در حالي كه هدف آن است كه سرعت تنفس شما كاهش داده شود!

ماساژ پشت

بسياري از خانمها انقباضها را در ناحي? كمر خود احساس ميكنند؛ پس ماساژ پشت ميتواند بسيار مفيد باشد. در ابتداي زايمان همراه شما ميتواند با كف دست خود يك طرف ستون فقرات شما را از شانه تا كفل مالش دهد يا ضربههايي آرام به اين قسمت وارد كند. سپس از دست ديگرش استفاده ميكند تا طرف ديگر ستون فقرات را ماساژ دهد. بدين ترتيب در حالي كه همواره يكي از دستهاي او با بدن شما در تماس است يك حركت منظم و ريتميك را ايجاد ميكند. اين ماساژهاي آرام كه بر ناحيهاي نسبتاً بزرگ از بدن شما وارد ميشود بسيار آرامشبخش خواهد بود. به او بگوييد كه شما را با تمام دست ماساژ دهد نه فقط با قسمت انتهايي كف دست. هنگامي كه او تلاش ميكند تنشهاي اندامهاي پشت شما را بيابد و با ماساژ رفع كند انگشتان او بايد با بدن شما در تماس باشند.

در مراحل بعدي زايمان همراه شما ميتواند از قسمت انتهايي دست خود استفاده كند تا پاي? ستون فقرات شما را محكم ماساژ دهد. او بايد فشاري نسبتاً زياد را به اين قسمت وارد كند تا اثر انقباضهاي شديد و قوي خنثي گردد. يا اينكه ميتواند با استفاده از انگشتان خود مسيرهايي دايرهوار را در گودي كمر شما ماساژ دهد. به او بگوييد كه كدام حالت بيشتر به شما كمك ميكند.

ماساژ پا

بسياري از افرادي كه ميگويند به هيچ وجه دست زدن به پاهايشان را دوست ندارند از يك ماساژ محكم و ريتميك پا لذت ميبرند. اما اين ماساژ بايد واقعاً محكم باشد وگرنه شما را غلغلك خواهد داد. اگر در بخش عمدهاي از زمان زايمان در تخت خود نشسته يا دراز كشيدهايد، ماساژ پا ميتواند يك گزين? ايدهآل باشد. همراه شما ميتواند از قوزك تا نوك انگشتان را محكم ماساژ دهد يا دايرههاي كوچكي با انگشتانش در كف پاهاي شما بكشد. شما ممكن است در زمان زايمان احساس كنيد كه پاهايتان بسيار سرد شدهاند؛ در اين صورت يك ماساژ پا ميتواند به گرم شدن آنها كمك كند.

ماساژ دست

اگر از اپيدورال استفاده كرده و در تخت دراز كشيدهايد ماساژ دادن شانه يا پشت شما دشوار خواهد بود. و اگر به دليل استفاده از داروي بيحسي پاهاي خود را حس نميكنيد ماساژ دادن پا توسط همراه شما هيچ فايدهاي نخواهد داشت. در اين شرايط ماساژ دست ميتواند بسيار آرامشبخش باشد. كافي است همراه شما در اتاق زايمان دستهاي شما را به نوبت لمس كرده، مالش داده و ضرباتي نرم و آرام به آنها وارد كند: ابتدا پشت دست و سپس كف دست (از مُچ تا نوك انگشتان). او ميتواند با انگشتان خود دايرههايي كوچك در كف دست شما رسم كند و يا هر يك از انگشتهاي شما را به آرامي بكشد تا تنش آنها آرام شده و ريلكس شوند. اين روش روشي عاشقانه براي نزديكتر شدن به يكديگر است و زايمان شما را به تجربهاي خاص و استثنايي تبديل ميكند.

البته برخي از زنان ممكن است ماساژ را دوست نداشته باشند. اگر همراه شما در اتاق زايمان بسيار مشتاق باشد كه شما را ماساژ دهد ممكن است از ديدن اينكه شما ماساژ را دوست نداريد سرخورده شود. با اين حال برخي از خانمها هنگامي كه انقباضهاي زايمان شروع ميشود به هيچ وجه نميتوانند تحمل كنند كه كسي آنها را لمس كند. اين انقباضها آنقدر قوي و شديد هستند كه هر تحريك اضافهاي ميتواند واقعاً غير قابل تحمل شود. برخي ديگر از خانمها آنقدر ماساژ را خوب و دلپذير ميبينند كه از همسر يا همراههاي خود ميخواهند كه در پايان زايمان تا چند ساعت پشت آنها را بمالند و ماساژ دهند! كساني كه به عنوان همراه در اتاق زايمان حاضر ميشوند بايد از اين تفاوتها آگاه بوده و متناسب با وضعيت فرد در حال زايمان واكنش نشان دهند.

اگر در كلاسهاي آمادگي براي زايمان شركت كرده باشيد تمام يا قسمتي از موارد فوق را در آنها به شما آموزش مي دهند و شما مي توانيد با همسر يا همراه خود قبل از فرا رسيدن زمان زايمان آنها را تمرين كنيد. به اين ترتيب شما و درك بيشتري از شرايط استرس و آرامش بدن شما خواهيد داشت و مسلما بهتر مي توانيد به فرآيند زايمان كمك كنيد.

اپيدورال چيست؟

اين روش، تزريق داروي بيحسي به قسمتي از گودي كمر شما، با استفاده از يك سوزن خميده و توخالي است. سوزن از ميان مهرههاي پشت شما ميگذرد و به فضاي بيروني اطراف نخاع وارد ميشود. يك لوله نازك و قابل انعطاف از درون سوزن رد ميشود و سپس سوزن برداشته ميشود. لوله نازك از قسمت پشت و شانه شما عبور داده شده و ثابت ميشود. متخصص بيهوشي، يك داروي بيحسي موضعي را (مشابه با آنچه در دندانپزشكي استفاده ميشود) وارد لوله ميكند تا نيمه پاييني بدن را بيحس و كرخت نمايد. در حالت كلي، پاهاي شما نيز بيحس ميشوند. شما ديگر انقباضهاي خود را احساس نخواهيد كرد. گاهي اوقات، اين لوله به يك پمپ كوچك متصل مي شود تا بتوانيد مقدار داروي بيحسي موضعي كه وارد بدنتان ميشود را كنترل نماييد؛ يا پمپ به گونهاي آماده ميشود كه هر چند دقيقه يكبار، مقدار كمي از داروي بيحسي را به بدن شما وارد كند.

اين روش چگونه عمل ميكند؟

اين روش دقيقا مشابه با همان داروي بيحسي موضعي عمل ميكند كه دندانپزشك هنگام كشيدن يا كار كردن روي دندان به شما تزريق مينمايد. داروي بيحسي، اعصابي را بيحس ميكند كه جريان درد را از رحم و گردن رحم به مغز مخابره ميكنند.

چه زماني بايد آن را مصرف كنم؟

از لحاظ تئوري، شما در هر مرحله از زايمان كه باشيد ميتوانيد از اپيدورال استفاده نماييد، حتي در مرحله دوم كه در حال تلاش براي بيرون راندن نوزاد هستيد (هر چند در آن وضعيت معمولا از بيهوشي نخاعي استفاده ميشود). با اين حال، اكثر افراد ترجيح ميدهند زماني كه گردن رحم به ميزان 5 تا 6 سانتيمتر متسع شده است و انقباضها واقعا در حال شديد شدن هستند، از اپيدورال استفاده كنند. اگر گردن رحم به ميزان 8 تا 9 سانتيمتر متسع شده باشد، پزشك شما ممكن است بگويد كه ديگر براي استفاده از اپيدورال دير شده و به شما توصيه كند كه بدون آن كار را ادامه دهيد، زيرا نوزاد به زودي متولد خواهد شد.

مزاياي اپيدورال چيست؟

• درد در بيش از 90% از خانمها به طور كامل از بين ميرود.
• شما كاملا بههوش باقي ميمانيد.
• ميتواند به كنترل فشار خون بالا كمك نمايد.
• ميتواند كنترل زايمان، و اعتماد به نفس را به شما بازگرداند.
• داروهاي بيحسي موضعي امروزه دقيقتر از گذشته شدهاند و شما ممكن است متوجه شويد كه پاهايتان كاملا بيحس نيستند.

معايب اپيدورال چيست؟

• ممكن است متوجه شويد تنها يك طرف از پايينتنه شما بيحس شده است، يا بخش كوچكي از شكم شما بيحس نشده است.
• ممكن است موجب شود كه احساس لرز كنيد.
• مجبور خواهيد بود در تخت بمانيد.
• بايستي سرُم به بازوي شما وصل باشد. اين بدان خاطر است كه استفاده از اپيدورال در برخي خانمها موجب ميشود كه فشار خون آنها پايين بيفتد، كه شديدا بر رسيدن جريان اكسيژن به نوزاد تأثير ميگذارد. اين سرُم در واقع يك اقدام پيشگيرانه و مراقبتي است، كه در حالت اورژانسي بتوان حجم خون شما را به سرعت افزايش داد تا فشار خون شما مجددا به حالت طبيعي بازگردد.
• احتمالا يك سوند به مثانه شما وارد مي شود تا ادرار در كيسه مخصوصي جمع آوري شود. استفاده از اپيدورال موجب ميشود كه احساس نكنيد چه زماني لازم است مثانه خود را تخليه كنيد، در نتيجه اين كار بايد به صورت اتوماتيك براي شما انجام شود.
• ممكن است احساس كنيد كه هيچ كنترلي بر روند كار نداريد. سه لوله به بدن شما وارد شده است و اگر اثر داروي بيهوشي در مرحله دوم زايمان هنوز از بين نرفته است بايد به شما گفته شود كه چه زماني كودك را به بيرون فشار بدهيد. ماما و پزشك شما به طور موثري روند زايمان را كنترل و مديريت ميكنند.
• استفاده از اپيدورال ميتواند طول مدت زايمان، خصوصا مرحله بيرون راندن نوزاد را افزايش دهد.
• ضربان قلب كودك شما به طور پيوسته كنترل خواهد شد، كه اين كار با بستن يك مبدل الكتريكي به شكم شما يا وصل كردن يك نمونه كوچكتر آن به جمجمه نوزاد انجام خواهد شد.
• احتمال اينكه نياز به استفاده از فورسپس يا ونتوز پيدا كنيد بيشتر ميشود، زيرا استفاده از اپيدورال غالبا منجر به اين ميشود كه نوزاد نتواند در بهترين حالت براي زايمان قرار گيرد.
• اگر سوزن اپيدورال از محوطه مخصوص تزريق اين دارو رد شود، پس از بيرون آوردن لوله، مقداري مايع مغزي- نخاعي از محل ورود لوله به بيرون ترشح خواهد كرد. اين مايع، نقش ضربهگير و محافظت كننده را براي مغز دارد و خروج حتي مقدار اندكي از آن نيز ميتواند منجر به بروز سردرد شديد در شما شود. روش درمان اين عارضه معمولا بدين صورت است كه مقدار كمي خون از بازوي شما گرفته ميشود (احتمالا يك روز پس از تولد نوزاد) و به پشت شما تزريق ميشود تا منفذ ايجاد شده توسط سوزن اپيدورال بسته شود.
• برخي از خانمها، پس از استفاده از اپيدورال، براي دفع ادرار با مشكل مواجه ميشوند.
• شما ممكن است نتوانيد از اپيدورال استفاده كنيد! برخي از بيمارستانها، اپيدورال را در تمام ساعات شبانهروز ارائه نميدهند. در برخي از بيمارستانها هم اصولا از اين روش استفاده نمي شود يا با نظر پزشك متخصص بيهوشي و تنها در برخي شرايط مورد استفاده قرار مي گيرد.
• در زايمان خانگي نميتوان از اپيدورال استفاده كرد.

چند نكته مفيد و مهم:

• سعي كنيد در طول مدتي كه متخصص بيهوشي در حال تنظيم و وصل كردن دستگاه اپيدورال است، كاملا بيحركت باشيد. در اين مدت، به پهلوي خود دراز كشيدهايد يا اينكه در لبه تخت نشسته و به طرف جلو خم شدهايد. بر تنفس خود تمركز كنيد. در مرحله دم، هوا را به صورت عميق از طريق بيني به درون ريهها بفرستيد، و بازدم را به آرامي از طريق دهان خارج نماييد. دست همسر يا همراه خود را بگيريد و به چشمان هم خيره شويد.
• با پزشك يا ماماي خود درباره امكان اينكه اپيدورال در مرحله دوم زايمان (كه ميخواهيد نوزاد را به دنيا بياوريد) استفاده نشود، صحبت كنيد. اگر بتوانيد انقباضها را حس كنيد ميتوانيد نوزاد را به طرز موثرتري به طرف بيرون فشار دهيد.

اگر شما هم تجربه اي در مورد استفاده از اين روش كاهش درد در زايمان داريد، مي توانيد براي استفاده ساير مخاطبين ني ني سايت، نظر و تجربه خود را در قسمت پائين صفحه درج نمائيد.

انتونوكس چيست؟

انتونوكس، كه غالبا "گاز و هوا" ناميده ميشود، يك مخلوط گازي است كه از حداكثر 50% اكسيژن و 50% اكسيد نيتروژن تشكيل شده است. اكثر زايشگاهها و بيمارستانها "مخلوط گاز و هوا" را از يك منبع تغذيه مركزي به تمام اتاقهاي زايمان خود پمپ ميكنند، در نتيجه هرگاه مورد نياز باشد در دسترس است. اين گاز بيرنگ و بيبو است.

چه زماني بايد آن را مصرف كنم؟

شما ميتوانيد "گاز و هوا" را در هر مرحلهاي از زايمان كه مايل باشيد، استفاده كنيد. كافي است لوله هوا را بين لبها يا دندانهاي خود قرار داده و عميق و منظم نفس بكشيد. بدين صورت يك دريچه دوطرفه فعال ميشود كه انتونوكس را براي تنفس شما رها ميكند و دياكسيد كربني كه از ريه شما خارج ميشود را جمع و منتقل ميكند. به تنفس عميق ادامه دهيد تا اينكه احساس سرگيجه خفيف به شما دست بدهد. سپس دست شما شل شده و لوله "گاز و هوا" را رها ميكند كه در نتيجه انتونوكس ديگر به ريه شما وارد نميشود. ظرف چند ثانيه، شما مجددا به حالت طبيعي باز ميگرديد.

مزاياي انتونوكس چيست؟

• استفاده از آن ساده است.
• تحت كنترل شماست.
• اثر آن به مدت طولاني در بدن شما باقي نميماند.
• ميتواند درد و ناراحتي انقباضها را كاهش دهد.
• اكسيژن دارد كه براي كودك شما خوب است.
• اگر بخواهيد از روش "زايمان در آب" استفاده كنيد ميتوانيد در حوضچه مخصوص زايمان نيز از "گاز و هوا" استفاده نماييد.

معايب انتونوكس چيست؟

• يك مسكن متوسط است.
• ممكن است موجب ش ♥♥♥ دختر و پسر ♥♥♥...

  ما را در سایت ♥♥♥ دختر و پسر ♥♥♥ دنبال می‌کنید

  برچسب: نویسنده: هستی بازدید: 188 تاريخ: 24 / 12 / 1391 ساعت: 0:17